etiquette op en langs de vloer Page copy protected against web site content infringement by Copyscape
updated: 05-07-2010

Op deze pagina besteedt tangogroningen.nl aandacht aan omgangsvormen op en langs de dansvloer. Niet om voor te schrijven, maar alleen om onder de aandacht te brengen en om stof tot nadenken te bieden.
Mocht je bij het doorlezen van het onderstaande denken dat het allemaal wat overdreven is, bedenk dan twee dingen:
1) Het gaat erom wat jij er uiteindelijk mee doet, hoe jij het inpast.
2) We hebben tot nu toe uitsluitend positieve reacties op deze pagina gekregen, van leiders én volgers! (behalve dan de reactie van die ene redacteur van een landelijk tangoblad, die de Groningse humor niet snapt).

Algemeen

Docenten hebben weinig tijd om in de les uitgebreid aandacht te besteden aan omgangsvormen op en rond de dansvloer.
Bovendien zijn er de rare snuiters, die het wél in de les hebben gehad, maar op de salon gewoon weer de fratsen doen waar ze zin in hebben, zich niet bewust van de andere dansers en van het ongemak van hun danspartner.
Toch zijn dit belangrijke zaken, want wat een fijne avond voor iemand moet zijn, kan een flinke deuk oplopen door een botte opmerking, onbegrijpelijk vloergedrag of een aanval met naaldhakken.
Zelfs bij een dans als de tango, waar de mogelijkheden tot persoonlijke invulling enorm zijn, is het goed om wat richtlijnen te hebben. Dit verhoogt het plezier en zelfs de veiligheid. Dit is beslist geen poging om nostalgisch te gaan doen, of om de omgangsvormen in Buenos Aires na te bootsen.

Veel goede gewoontes blijken trouwens te herleiden tot het hanteren van een 'breder perspectief':
  • Zie het dansen niet als een bezigheid van twéé personen (of zelfs van één persoon), maar als een bezigheid van iedereen die op de salon aanwezig is.
  • Denk niet alleen aan die minuten dat je daadwerkelijk danst, maar wees ook ervoor en erna vriendelijk en sociaal.

 

Inhoud

Kleding

In Nederland doen we meestal niet moeilijk over kleding. Gelukkig snappen de meesten wel het verschil tussen een les, een oefensalon, een periodieke salon met deejay en een grote salon met live-muziek, als het gaat om de geschikte outfit.
In lessen en oefensalons zal de nadruk liggen op gemakkelijke onopvallende kleding. Grote salons met live-muziek geven bijvoorbeeld de gelegenheid om feestelijk en stijlvol gekleed te gaan. Dit is geen 'verkleden', maar een teken van respect en waardering naar je dansgenoten en het orkest én het jouw bijdrage aan een bijzondere avond.
Comfort en veiligheid

De kleding zal moeten bijdragen aan het lekker dansen van beide partners. Denk bijvoorbeeld aan:
  • Dansschoenen. Iedereen kan zo zijn voorkeur hebben, maar dansschoenen zijn er niet voor niets. Brede zolen van het foute materiaal dansen onprettig en onhandig en kunnen strepen en rare geluiden veroorzaken.
  • Accessoires zoals broches, lange kettingen, dikke riemen, navelpiercings kan je allemaal thuis laten. In het ergste geval vernielen ze de kleding van je partner of veroorzaken ze schrammen.
  • Blote armen, blote schouders, je ziet het veel, maar hou er bij de keuze van je kleding rekening mee dat je intensief lichaamscontact hebt.
  • Lang haar kan eventueel opgestoken of in een staartje (of twee) gedragen worden.
  • Dames: tasjes zijn heel leuk, maar niet op de dansvloer!
  • Heren: Hou de portemonnee en sleutelbos zo licht mogelijk. Als je ze in de broek draagt, dan niet rechtsvoor ('Is that your wallet or are you just happy to dance with me?').

 

 
Persoonlijke verzorging

Het onderstaand lijstje is een beetje een open deur...

Vooraf:
  • Douchen en gebruik van deodorant
  • Schone blouse, schone sokken
  • Tandenpoetsen, mondwater, kauwgom (niet tíjdens het dansen!)
  • Spaarzaam met bepaald eten, zoals knoflook, uien, vis
  • Voorkómen van sterke drank- of rookgeur
Tijdens het dansen:
  • Check je kleding zo nu en dan
  • Zo nu en dan opfrissen, afdrogen (handdoekje mee?)
  • Heren kunnen overwegen een extra schone blouse mee te nemen.

 
Zoenen

Een lekkere zoenpartij wordt soms vertroebeld omdat het onduidelijk is hoevéél zoenen we geven. Drie, twee of één? Daardoor gaat menig zoenpartij over in een discussie over dat we het ook niet meer weten...
Tangogroningen.nl zou daar graag wat duidelijkheid in willen geven, maar dat lukt maar ten dele. Wijzelf geven de voorkeur aan twee; één links en één rechts. Want waarom zou je een wang dubbel kussen?
Volgens sommigen moeten we het doen 'zoals in Buenos Aires'. Dan is het simpelweg een kwestie van de kunst afkijken van degene die er het laatst geweest is.

 
Ten dans vragen
Vragen is eenvoudig:
  • 'Wil je dansen?'
  • 'Wil je even?'
  • 'Zullen we dansen?'
  • 'Heb je zin om te dansen?'
  • 'Kom op!'
  • elke variant die de onderlinge verstandhouding toelaat.
Ooit was het zo, dat de heer altijd de dame vroeg. Tegenwoordig gaat het (in Nederland) netzo goed andersom en vraagt de volger de leider, de vrouw de man, de vrouw de vrouw of de man de man.
Vroeger was het ook gebruik, dat men de heer vroeg of de bijbehorende dame 'geleend' mocht worden. Dat doen we niet meer! Vraag degene waarmee je wilt dansen en niemand anders.
Het kan voorkomen, dat je iemand wilt vragen, die druk in gesprek is. In zo'n geval veronderstel je, dat haar aanwezigheid op een salon suggereert, dat zij vooral wil dansen.
Zit iemand intiem te wezen met haar significante wederhelft, dan is het waarschijnlijk geen goed moment om te vragen.
Anderzijds, wordt iemand al een tijdje doorgezaagd over anomaliën in het neerslagpatroon van Zuid Kalisistan, dan is het tijd haar te redden!
Wanneer je iemand wilt vragen, die in een groep staat, stap op haar af, maak oogcontact en noem haar naam als je die weet. Het voorkomt vergissingen en teleurstelling.
Zijn er toevallig twee die tegelijkertijd iemand ten dans vragen, dan hoeft er niet een beschamende vertoning te ontstaan, maar kan de gevraagde beslissen met wie zij eerst danst. Zij kan dan de ander een dans op een later tijdstip beloven.
Het komt steeds vaker voor, dat er, naar Argentijns model, eerst oogcontact gemaakt wordt voordat er mondeling gevraagd wordt (het zogenaamde 'cabeceo'). Het kan dus geen kwaad hier rekening mee te houden als je aan de kant zit en wilt dansen. Zo nu en dan wat rondkijken op ooghoogte dus.


















Fragment uit het archief van de Tango-L nieuwsgroep:

Shyness from leaders and followers is a problem for all of us. I was just talking with a very experienced dancer and this was his comments.
To get over his fear of asking strange women, he decided that when he went to a dance, his goal was to be turned down by at least three great women. So, he asked the best, the prettiest, the ones that lighted up his eyes.
Some nights he could delight in achieving his goal of being turned down 3 times, other nights he had to regret that he didn't make his goal and had to dance with all the women he asked!

Naomi Bennett
Austin, TX
Met beginners dansen

Er bestaat niet zoiets als 'te goed om met beginners te dansen'. Wie niet plezierig met beginners kan dansen is niet goed genoeg. Goede dansers zorgen ervoor dat hun partner goed uit de verf komt, ongeacht haar/zijn nivo.
Trouwens, tango heeft veel te maken met 'de ander op haar gemak laten voelen'. Dat kan dus ook betekenen dat je een keer een beginner ten dans vraagt, want de tango-kliek is soms behoorlijk ondoordringbaar.
In Groningen kennen we de 'beginnerssalon', die ongeveer 2 keer per jaar op de vrijdagavond wordt georganiseerd door de STAG. De gevorderde dansers zijn er dan alert op, om met beginners te dansen. Dit helpt ze om er een beetje tussen te komen.
Bedanken (= vriendelijk weigeren)

‘Een dame mag niet weigeren’ is een zeer ouderwetse opvatting die stamt uit de tijd dat rare snuiters moeilijk op salons kwamen.
Tegenwoordig wordt er sporadisch bedankt, meestal met een goede reden, die als verklaring genoemd kan worden. Bijvoorbeeld:

  • Het type muziek (denk aan snelle milonga's of rare nummers)
  • Even uitrusten, zere voeten, diep in gesprek
  • Al beloofd aan iemand anders, op het punt om naar huis te gaan.

Als het tot de mogelijkheden behoort, ligt het voor de hand om na het bedanken een dans op een later tijdstip te beloven: Sorry, ik ben even druk in gesprek, maar straks heel graag; Sorry, ik sta op het punt om naar huis te gaan, maar volgende keer heel graag... etc.
In een perfecte wereld kom je geen vervelende partners tegen. Helaas, bestaan er leiders die regelmatig op tenen staan, roekeloos botsen, je de oren van ’t hoofd kletsen, niet prettig ruiken, je op een salon nieuwe figuren willen leren, zich niks aantrekken van de drukte op de vloer, of van andere regels.
Etiquette is er niet om de massa te laten lijden onder de botteriken. En dansen moet een plezierige belevenis zijn. Dreigt een dans onplezierig te worden, dan is een eenvoudig 'Nee, bedankt', zonder verdere uitleg een probaat middel dat spaarzaam gebruikt kan worden.

 
Bedankt worden

 Als je vriendelijk bedankt wordt, til er dan in eerste instantie niet te zwaar aan en neem aan, dat de situatie er op dat moment niet naar is. Op een drukke dansavond heeft niet iedereen ieder moment zin om te dansen.
Maar, wordt je regelmatig bedankt, dan wordt het tijd om je dansen en verder sociaal gedrag aan een onderzoek te onderwerpen of om eens bij iemand (je lespartner, je docent) ten rade te gaan.
Als de beoogde danspartner bedankt, blijf dan niet demonstratief staan en blijf niet doorzeuren.

 
Op de dansvloer

Niet slepen! Dan bedoelen we het bij elke pas hoorbaar over de vloer schuren van de zolen. Til je voeten op.

Beperk je praten. Dansen doe je er niet even bij, terwijl je met elkaar de dag doorneemt! Praten kan prima voor, of na het dansen. Hét is per definitie onmogelijk om een goed gesprek te hebben en tegelijkertijd adequaat op de muziek te reageren. Doe het dus na elkaar!
Als je iets verschrikkelijk belangrijks hebt, dat er metéén uit moet, ga dan even zitten. Als je danst, concentreer je dan op het dansen, je partner, de muziek, de ruimte, etc.
Praten hindert je danspartner en de dansers om je heen die zich op de muziek willen concentreren.
Dansrichting

Op de vloer wordt er rondom, tegen de wijzers van de klok in gedanst. Hierbij probeer je in zekere mate dicht langs de rand te gaan. Steeds vaker zien we dat mensen een meter van de rand dansen, waardoor ze tientallen vierkante meters onbenut laten!
Je snelheid aanpassen aan de dansstroom vergt enige oefening en gaat gemakkelijker naarmate je meer passen, versnellingen, vertragingen en variaties kent.
Afhankelijk van de grootte van de vloer kent deze een of meerdere denkbeeldige banen. Een maal op de vloer kies je een baan en vervolgens wijk je daar niet meer vanaf. Het lukraak wisselen van baan is storend voor de dansers achter je.

Er wordt dus ook niet ingehaald! Er zit geen ‘inhalen’ in de tango!
Of heb je soms haast? Als het paar voor je opzij gaat om een stationair figuur uit te voeren, dan dans jij gewoon door (voorbeeld: de inhammen op de grote vloer van Plaza Danza), maar dat is iets anders dan inhalen! Inhalen doen we dus niet. Door dicht langs de rand te dansen voorkomen we ook, dat het achterliggende danspaar in de verleiding komt om er rechts langs te sneaken.
Het inhalen, het baanwisselen, het willekeurig uitvoeren van stationaire figuren en het lukraak doorkruizen van de vloer zijn het handelsmerk van de asociale en dus slechte danser.

Als je niet danst, maar langs de dansvloer loopt, doe dit dan zoveel mogelijk met de klok mee, zodat de leiders je kunnen zien. Netzo als je langs een onverharde weg loopt. En geef voorrang aan de dansers!
De vloer betreden

Het is even opletten wanneer je je op de vloer begeeft. Zeker als de muziek al bezig is en anderen al stevig aan het dansen zijn. 'Inkomende' paren moeten als het ware voorrang verlenen en een geschikt plekje in de stroom opzoeken. Paren op de dansvloer dansen dus gewoon door.
Als je invoegt is het helemaal slim om jezelf er even van te verzekeren dat de 'opkomende' leider je ziet.
De eerste passen worden voor alle veiligheid gemiddeld in een voorwaartse richting genomen, waarbij je alle beschikbare ruimte voor je consumeert. In ieder geval nooit beginnen met een achterwaartse pas (ook niet pas 1 van de basico, als je die al achterwaarts danst).

Lees fragmenten uit de discussie over 'instappen' in de nieuwsgroep 'tango-nl'

Nu we het toch over de basico hebben: De basico is niét de basis van de tango. Dat is namelijk het lópen.
De basico is hooguit de basis van de figuren, die een onderdeel van de tango vormen.

Tussen de nummers

Is het dansen soms al zwaar genoeg, dan mag je tussen de nummers nog het gesprek op gang houden. Onderwerpen zijn niet moeilijk te vinden. Een compliment over de kleding, de schoenen, het haar van je partner of haar manier van dansen is altijd okay. Anders iets onpersoonlijkers over de vloer, de muziek, het licht, de temperatuur, de drukte op de vloer etc.
Laat je aandacht niet te veel afdrijven, zwaaien, roepen, gebaren naar anderen.
Ondertussen een snelle check van je kleding. En je partner... is het bandje van haar jurk gezakt? Help haar er even mee. Zit ze aan haar schoen te morrelen? Steun haar dan even.
Sommige leiders laten hun danspartner abrupt los na ieder nummer, alsof het eigenlijk iets onplezierigs is. Dat is niet fijn. Bedenk dat de ervaring voor vrouwen/volgers anders is, vloeiender. Bovendien hebben veel volgers de ogen dicht, dan is abrupt losgelaten worden natuurlijk geen pretje.

Hoeveel nummers?

 Goeie vraag! Ooit werd in ballroomdansen het redelijk gevonden om twee nummers achterelkaar met dezelfde partner te dansen. Bij ons wordt het bedanken na twee nummers gezien als teken, dat het niet echt lekker ging.
Wordt er na 3, 4, 5 nummers bedankt, dan hoeven we ons geen zorgen te maken. Gaat het echt lekker, dan gaan we gewoon nog wat langer door. Het overwegend met één partner dansen wordt niet als asociaal gezien.
Ga er trouwens nooit automatisch vanuit dat je partner verder wil dansen; vraag het hem/haar (eventueel met je ogen). Ook als het lekker gaat... ook als je samen naar de salon bent gekomen... ook als je met elkaar getrouwd bent. Natuurlijk, dit alles bij de gratie van de juiste muziek.
Een cortina (kort ondansbaar deuntje tussen groepjes eensoortige dansnummers) is uiteraard ook een signaal om de vloer te verlaten. Lang niet elke salon in Nederland werkt met tandas en cortinas, dus wees er alert op.

  

Aan het eind van de dans

Ja leiders, het blijft even opletten. Want ook als we een perfect dansje hebben gedaan, is het nog even scherp blijven. Om te beginnen volstaat een ‘Bedankt’ of ‘Dank je wel’.
Niet antwoorden met ‘Graag gedaan’, het gaat hier niet om een gunst verlenen, maar bedank gewoon terug.
Dan is het tijd voor een compliment. ‘Dank je wel, lekker’ is al een verbetering, maar probeer jezelf eens te overtreffen, refereer bijv. eens aan iets dat even eerder, tijdens de dans voorviel.
Wordt er besloten het volgende nummer niet meer te dansen, verlaat de vloer dan snel, rustig en netjes. Gezamenlijk, want ook nu is het sociale gedrag nog niet over, dus de heer begeleid de dame naar haar plaats, de bar of in ieder geval de zijkant van de vloer.
Er zijn leiders, maar ook volgers, die na het ‘Dank je’ van hun partner zich omkeren en zich uit de voeten maken alsof ze iets belangrijkers hebben. Niet doen dus, neem je tijd!

 
Cortinas

In Buenos Aires draaien deejays traditioneel blokjes (tandas) van 3 of 4 nummers van hetzelfde orkest en met dezelfde strekking met daartussen telkens een cortina (gordijn). Cortinas zijn korte stukjes ondansbare muziek. Gedurende de salon wordt hiervoor steeds hetzelfde stukje gebruikt. In Buenos Aires verlaat men dan de vloer om vervolgens, middels oogcontact (cabeceo) op zoek te gaan naar een volgende danspartner.
Op de meeste salons in Groningen worden geen lange cortinas gedraaid (o.a. omdat er niet zoveel tafels en stoelen rondom de dansvloer zijn). Het probleem is, dat elke nieuwe deejay vroeg of laat dit fenomeen ontdekt en ermee gaat experimenteren.
De oplossing is eenvoudig: niet dansen op een cortina. Je hoeft niet van de vloer af, dat is in Groningen niet gebruikelijk en ook niet handig, maar dans niet op de cortina!
De vloer delen

Gebruik maken van de vloer betekent meteen ook afstand houden tot de andere dansparen. Sommige dansfiguren hebben tot gevolg, dat je een tijdje op dezelfde plaats blijft (sandwich) of zelfs tegen de dansrichting in beweegt. Dit soort figuren kunnen alleen als je de andere dansparen voldoende in de gaten houdt zodat je weet of er ruimte is, zodat je geen kans loopt te botsen.
Op een drukke vloer moet je anderzijds ook in staat zijn om op tijd van richting te veranderen. Dit vereist een arsenaal aan figuren en bewegingen, vooruitdenken en het 'inpassen van je bewegingen in de beschikbare ruimte'. Daarom leer je in een vroeg stadium af om naar je voeten te kijken; omdat je moet zien wat er in je directe omgeving gebeurt. Dit klinkt, zeker voor beginners, als een moeilijk karwei, maar wordt als je ervarener wordt uiteindelijk een soort tweede natuur. Als je naar je voeten kijkt leer je het in ieder geval nooit en heb je altijd een slechte houding.
Als beginner moet je, als de vloer heel erg vol is, wel overwegen om gewoon even te gaan zitten kijken.

Het willekeurig uitvoeren van stationaire figuren en het lukraak doorkruizen van de vloer ten behoeve van een of ander langwerpig figuur én de lapis met een straal van twee meter zijn het handelsmerk van de asociale en dus slechte danser.
Iets vergelijkbaars geldt voor volgers, die geen hoge boleos doen wanneer het druk is op de vloer. (Als de leider ze wel aangeeft op een drukke salon, dan onderdruk je ze).
Dan is er nog het aanpassen van je ‘snelheid’ aan de rondgaande dansstroom. Er zijn paren die, om al hun fratsen te kunnen tonen, het nodig vinden om twee keer zo snel kriskras over de vloer te gaan. Snel afleren.




‘Ik heb ze gezien: de meest fantastische giro's en lapissen en weet ik veel wat allemaal. Maar ondertussen strak naar beneden kijkend en geen flauw benul van wat er om hen heen gebeurt. Jarenlang les gehad en nooit gecorrigeerd. Gelukkig wist iedereen waar de EHBO-trommel stond.’


‘Tété was in een dolle bui en botste regelmatig tegen mensen op, maar ik zag dat hij steeds lichtjes met zijn rug botste. Het was nooit zijn danspartner die iemand anders raakte. Dit botsen had een speels karakter en bracht zijn partner en de andere dansers nooit in moeilijkheden. Prachtig!’

 

Lees fragmenten uit de discussie over 'botsen' in de nieuwsgroep 'tango-nl'

Lees een artikel over 'dansen op volle vloeren' van Amerikaan David Drake
Foutloos dansen

bestaat niet. Het heeft geen enkele zin, om je partner een misser kwalijk te nemen of om een figuur uit te gaan leggen op de vloer. Wat wel werkt is:
  • je goede humeur houden.
  • eventueel je partner kenbaar maken, dat je begrijpt dat er iets mis ging (‘woeps’ bijvoorbeeld) en checken, dat zij dit ook vindt.
  • dezelfde beweging of figuur nog een keer doen en ’m nu proberen aan te passen, zodat het beter gaat. Eventueel een poosje later nog ’n keer. Zo groei je in de dans een beetje ‘naar elkaar toe’ en dat is een heel belangrijk element voor terugkerend plezier in het dansen.

Aanpassen aan partners nivo

Twee dansers van exact hetzelfde nivo is een zeldzaamheid. Dus past de meer ervarene danser het nivo aan aan die van de minder ervarene. De leider heeft de mogelijkheid om rustig en eenvoudig te beginnen en eventueel de complexiteit op te voeren tot op het nivo dat de volger niet meer aankan.
Ook een volger een te hoog nivo hanteren, door bij een onervaren leider de boel vol te gooien met ganchos, boleos en andere snelle versieringen, die hem in verwarring brengen.

' Ik zag een leider, die het presteerde een reeks moeilijke fratsen uit te voeren, die zijn partner duidelijk niet kende en waar ze niet goed op kon reageren. Hij had er zichtbaar plezier in, terwijl zij zich uiterst ongemakkelijk voelde. Zo nu en dan ging hij ook nog hardop een figuur uitleggen. Alsof hij in een kwartier net zoveel zou kunnen bereiken als een docent in een half jaar.'
Inspelen op partners voorkeuren

 Een goede danser zorgt ervoor, dat zijn partner zich goed voelt en plezier in het dansen heeft. Dus houdt je rekening met wat ze wel en niet leuk vindt. Dat kan vanalles zijn, giros, cortes, ochos, sandwiches, alternatieven, versnellingen. Wanneer je erop let ontdek je het meestal vanzelf, als je twijfelt kan je altijd nog vragen.
Als de vloer erg stroef is heb je ook een reden om minder ocho's enz. te doen.

Ook de onderlinge afstand tussen danspartners is ondergeschikt aan persoonlijke voorkeur. Probeer het aan te voelen en neem je danspartner niet bij voorbaat al in een houdgreep-achtige omhelzing.

Vertaald uit 'Leaders are from Mars, followers are from Venus':

Zelfs als ze het anders geleerd hebben, dan nog vervallen veel leiders op de vloer in het 'figuurtjes doen'.
Leiders denken meer in richtingen en figuren dan volgers. Volgen is veel meer een continu proces, waarbij positie t.o.v. de leider veel belangrijker is dan richting op de vloer. Volgers zijn dus helemaal niet snel onder de indruk van figuren. Hooguit de mate waarin ze goed geleid worden.

Tegelijkertijd is botsen voor een volger irritanter dan voor een leider. Een leider ziet een botsing meestal nog wel aankomen, terwijl het voor een volger een volslagen verrassing is. Een botsing is voor een volger een hinderlijke onderbreking van een continu proces. Voor een slechte leider is het slechts iets dat hem verhindert zijn figuur af te maken.

Leiders denken snel dat het gaat vervelen als ze veel dezelfde figuren dansen. Maar volgers hebben dit helemaal niet door en zijn nog druk bezig met het lekker volgen, wanneer een leider denkt dat hij te weinig afwisseling biedt.

Daarom is het zo belangrijk dat de leider zich weet te gedragen op de vloer. De dansrichting, niet te veel passen achteruit, afstand houden, de stroomsnelheid etc. En goed leiden. En hoe je je gedraagt tussen de nummers.
Dat bepaalt of een volger lekker danst of niet. Het zal haar een zorg zijn of je 3 of 30 verschillende figuurtjes kent. Goed vloergedrag maakt veel meer indruk dan allerlei stuntjes.
Houding

 Wie denkt, dat deze alinea gaat over je as, hoofd recht, bekken gekanteld, niet naar je voeten kijken, mag nog een keer raden.
Jazeker, we hebben allemaal een druk leven en veel zorgen, maar neem deze niet mee naar de salon. Je verwacht tenslotte niet, dat je danspartner ze dán en daar voor je oplost en je danspartner verwacht een lekker potje dansen. Dus gedraag je vriendelijk, belangstellend etc.
Zelfvertrouwen is over het algemeen een eigenschap die het dansen ten goede komt, maar alles is te overdrijven.

Ongedwongen
Besef ook dat één van de charmes van de parendans eruit bestaat, dat alles zonder condities is, oftewel zonder voorwaarden, zonder moeten, zonder haken en ogen. Die komen we in ons dagelijks leven al genoeg tegen. Een dansje met iemand is dus spontaan, vrijblijvend, zonder consequenties en niet om aan een bepaalde verwachting of eis te voldoen.
Zeg dus nooit ‘Wij moeten ook eens een keer met elkaar dansen’ en ook nooit: ‘Jij danst altijd met mijn vriend(in), dan moet je ook maar eens een keer met mij dansen’. Het idee dat dat een mogelijkheid is, staat loodrecht op het principe van de moderne parendans.
Lesgeven op de vloer

We onderscheiden voor het gemak: gevraagd en ongevraagd lesgeven:

- ongevraagd:
Lesgeven, uitleggen, voordoen etc. hoort niet thuis op een salon. Geloof het of niet, het stoort niet alleen de andere dansers, maar het is ook onplezierig en kleinerend voor je partner. In plaats van te proberen iemand snel iets nieuws te leren kan je je beter concentreren op dat wat beiden kunnen en zo van de dans genieten.
Het leren van een nieuw figuur kost meer dan één les. Het is dus waanzin om te denken dat je iemand het op de dansvloer wel in drie minuten kan leren. Als je dat wilt proberen, dan doe je dat maar thuis.
Een salon is er om uit te voeren wat je ongeveer beheerst, niet om volslagen nieuwe dingen te leren. Oefensalons vormen hierop uiteraard de uitzondering.

- gevraagd:
Het kan op een salon voorkomen, dat een docent of een andere ervaren danser gevraagd wordt iets uit te leggen of voor te doen. De neiging is dan toch groot (en niet geheel vreemd aan de tangotraditie) om hieraan gehoor te geven. Dit gebeurt trouwens vaak aan het begin of aan het eind van een salon, als het erg rustig is op de vloer.
  • Ga niet lesgeven, als de volger feitelijk bedankt vanwege het type dans. Dus, zij zegt: ‘Sorry, maar zo'n snelle milonga kan ik niet’, denk dan niet: ‘Kom op, ik leer het je wel even in 2 minuten’.
  • Veel figuren kan een volger leren door goed geleid te worden, maar er zijn genoeg figuren die toch mondelinge uitleg vergen. Een dame voor het eerst ocho's laten dansen heeft meestal als gevolg dat ze er belachelijk uitziet.
  • Doe je iets voor, zoek dan een plekje dat uit de dansstroom ligt (liever nog een aparte ruimte, de gang, het keukentje) en beperk je stemvolume, zodat je niemand stoort.

Samenvatting
  • Gedragsregels zijn er om te zorgen dat iedereen plezier heeft in het dansen, dus besteed er aandacht aan.

  • Je kleding moet confortabel (voor beiden) zijn, passend bij de gelegenheid. Het is nooit te vroeg voor goede dansschoenen.
  • De beginners van vandaag zijn de goede dansers van morgen. Wees vriendelijk tegen ze en vergeet niet hoe je in het begin zelf aanklungelde.

  • Bedank voor een dans als je een goede reden hebt.

  • Besef dat je meestal niet alleen (of met z'n tweëen) op de vloer bent. Hou rekening met de andere paren, pas snelheid en afstand aan, volg de dansrichting, pas je figuren aan aan de drukte.
  • Wissel niet van baan!
  • Pas je figuren en versnellingen etc. aan aan het niveau van je partner.

  • Neem fouten van je partner niet kwalijk. Leer ervan.
  • Neem het botsen van serieuse dansers niet kwalijk.
  • Wees vriendelijk, concentreer je op je partner.

  • Er zit geen 'inhalen' in de tango!
  • Geen lesgeven op een salon!
  • Beperk je praten op de vloer. concentreer je op de dans.

  • Have fun!

 

 

 

 

 





 

Verder lezen:
Cyber-Tango: Tango manners