Message 999
From: Jacob van Kokswijk
Date: Woensdag 12 april 2000
Subject: Re: zinloos tango-geweld

(...) Ook op de tangovloer gelden verkeersregels, die in elke cursus worden duidelijk gemaakt. De bekendste regel is het tegen de klok in langs de wanden dansen. Dat houdt de beginners veilig aan de kant en biedt op de lege binnenplaats de 'ultimo' onder ons alle ruimte om een showtje giro's, gancho's en boleo's te geven. Zolang wij-beginners nog netjes achter elkaar als een sliert langs de buitenrand dansen, gaat het meestal goed. Maar oh wee, als we naar het middengebied van de dansveteranen neigen.
Het lastige is dat die prof's en ultimo's tijdens het dansen op een of andere manier een 360 graden blinde vlek lijken te hebben. In hun poging te laten zien wat ze nu weer met losse handen en dichte ogen kunnen 'freaken', maken ze de dansvloer onveilig met hun onverwachte achter- en zijwaartse draaien en stappen. Tegen de stroom in, onverwachts keren, kris kras de file doorbreken, plotseling stilstaan, passeren over de vluchtstrook. Met deze reeks verkeersovertredingen lijkt het wel of de 'spookdansers' alle overige tangodeelnemers als potentiële botsobjecten beschouwen. Alsof daarmee de score wordt verhoogd. De Argentijnse versie van Carmageddon!
Je hebt ook subtiele botsers. Dat zijn de meer ervarenen onder ons. Die weten meestal met een cunita de botsing te voorkomen en geven je in het uiterste geval een klein duwtje. De botsing beperkt zich tot een onverwacht schouderduwtje, waar mee je zelf in balans blijft en je partner niet de tel kwijt raakt. Bij een solo-bezoek aan een internationale salon viel me al dansend op dat veel Duitse volg(st)ers direct na de cunita een halve ocho (willen) maken, waarmee je als leider de mogelijkheid krijgt aangereikt met een snelle beslissing tot een linkse of rechtse draai voorbij het obstakel te sturen. Een trucje dat ik mijn danspartner direct heb aangeleerd om zodoende ons beider botsongenoegen te minderen.
Er zijn ook anti-bots-profs, die aanvaringen aan de linkerzijde doorgaans geheel weten te voorkomen. Ze zien een botsing aankomen, trekken de armen in en sturen wat bij. Wie vaker salon's danst, weet als 'ultimo compromiso' de handen net op tijd omlaag langs het lichaam te halen en danst met een laaggespannen armboog vrolijk door. Bij deze AB-profs viel me op dat ze vaak na de kruispas een draai naar links maken om botsvrij door de zaal te laveren.
Maar de rechterzijde. die verdomde blinde hoek! Je hoort naast echtelijke twisten ook legio excuses: wapperende haren van je partner, ontbrekende bril, zondagdansers, overvolle dansvloer, ongemerkt rechts-inhalen, enzovoorts. Beginners in Buenos Aires leren bij les 3 al de pijnlijke hakpenetratie van je passerende achterbuurvrouw te voorkomen door tijdens drukke salons pas 1 over te slaan en als leider direct via pas 2 opzij met pas 3 naar voren te stappen. Verder geldt het goudvissenkomprincipe: hoe minder ruimte, hoe kleiner en subtieler de bewegingen! Slechts de leider ziet hoeveel dansruimte er is en met zijn ingehouden stappen zal de volgster vanzelf kleinere ocho's maken.
Eigenlijk zou je voor het salondansen eerst moeten leren schaken. Pas wanneer je de paardensprong veel geoefend hebt, kun je met toenemend succes ook berekenen waar je rechter buurman naar toe gaat. Behalve bij mij, want in mijn beginners-enthousiasme wist ik onlangs in Flor de Fango (onbedoeld) de voet van mijn partner met een fraaie achterwaartse ocho net achter die van mijn buurman Ali te haken om daarmee een unieke quatro-eindstand te creëren. Zou Ali mij daarom sindsdien een macho noemen?

From: Joe Lijten
Sent: Tuesday, April 11, 2000

Ha Mark,
Als je het nu toch vraagt zal ik je mijn ervaringen over de Winkel van gisteren vertellen. Ik heb met veel plezier gedanst, maar wel met de volgende kanttekeningen:
Botsen kan altijd wel gebeuren en zelfs een pijnlijke trap af en toe. Maar de mate waarin gisteren sommige heren zichtzelf of hun dame op 'collision course' zetten en daar ook nog in persisteerden nadat er al gebotst was heb ik nog nooit meegemaakt. (Ik wil het niet hebben over die enkele dames die doorgingen met achteruitstappen nadat de weerstend al voelbaar had moeten zijn). (Ik wil het al helemaal niet hebben over het verschijnsel dat als een dame door verkeerde leiding iemand attaqueert, zij zich vervolgens verontschuldigt terwijl haar heer rondkijkt alsof hij met de hele zaak niets te maken heeft). Dit is toch eigenlijk wat de Duitsers fahrlässige Körperverletzung noemen.
Ik heb natuurlijk wel gekeken of dit gedrag samenhing met bepaalde socio-demografische kenmerken. Ik meen een U-vormige kurve ontdekt te hebben. Beginners maken meer botsingen door gebrek aan ervaring. De solide middenmoters gedragen zich vrij normaal. Maar dan de 'betere' dansers. Aan hun superieure kwaliteiten menen zij het recht te ontlenen om een eenmaal voorgenomen, op zich ongetwijfeld schitterende, figuur meedogenloos af te maken, koste wat het kost. Kadaverdiscipline dus.
Hoewel mij dit tot nu maar eenmaal overkomen is zie ik het als een exponent van de algemene verruwing in onze samenleving. Zinloos tango-geweld, zogezegd. Ik zie het ook als een typisch 'high tech', 'new economy' verschijnsel. Ambitieuze jongelui die nu al weten hoe hun cv er over tien jaar uitziet en dus ook vooraf willen weten welke passen ze tien maten na nu gemaakt hebben.
Net als bij andere vormen van maatschappelijke ontsporing is een kuur niet eenvoudig. Ik zou hier in elk geval willen pleiten voor het 'role model'. In aanzien staande dansers (dit zullen vaak docenten zijn) kunnen niet alleen door hun gedrag op de dansvloer maar ook door hun opstelling en uitspraken daarbuiten de notie verspreiden dat het minimaliseren van botsingen niet alleen een onmisbaar onderdeel is van een humanitaire leefwijze maar ook van een goede tango-techniek.
Groeten van Joe

Message 1009
From: Rob Nuijten
Date: Donderdag 13 april 2000
Subject: Re: stap 1

Ricardo Klapwijk wrote: Waarom wordt er niet geleerd dat de heren zich van het begin af aan verantwoordelijk zijn voor de ruimte die ze gebruiken? De heren moeten vanaf het begin af aan opletten waar ze dansen. Als je die pas eruit neemt neem je niet de mogelijkheid eruit botsingen te vermijden, maar stimuleer je het niet meer te hoeven opletten waar je danst.

Hallo Ricardo! ik hoorde wel eens dat een man in Argentinië nooit zal beginnen met een pas naar achteren, in de milonga. het eruithalen van de 'eerste' pas naar achteren, bij het voordoen in de les, laat pupillen zien en eraan wennen dat je met de pas opzij kunt beginnen.
Aangezien tegelijk de regel bestaat (ik wil niet beweren: de gewoonte) dat je paren niet gaat inhalen, mag een man er eigenlijk van uitgaan dat er niemand achterop hem knalt als hij die eerste stap opzij maakt en de achterligger toch al heeft kunnen vermoeden dat dat aanstonds zou gebeuren. Hij hoeft dus alleen schuin opzij te spieden (en natuurlijk het linker knipperlichtje aanzetten). Hij hoeft dan, na het inleidend babbeltje, niet weer zijn hoofd en lijf naar achter te wenden om de achterliggende torpedos en het vermoedelijk doch te vermijden trefpunt in kaart te brengen. het is niet hetzelfde als verder niet meer hoeven opletten waar je heen gaat. Net zo min als het 'tegen de klok in dansen' de mensen zou ontslaan van verdere verantwoordelijkheid of zou stimuleren dat er niet meer opgelet wordt. Verder is het natuurlijk nuttig telkens de pupillen erop te wijzen dat ze zich moeten inhouden als ze ergens dreigen tegenop te dansen. het een is een aanvulling op het ander.
Ricardo, beginnen de mannen in Argentinië, in de salon, dan per definitie wel naar achteren? Ik hoorde dus iets anders.
ciao
Rob Nuijten

Message 1010
From: C.J.Glorie
Date: 13 april 2000
Subject: Botsen, botsen, botsen!

Beste tanguero's, lieve tanguera's, Leuke discussie over die aanvaringen op de salons. Vooral omdat niemand schijnt te durven toegeven, dathij of zij zelf ook wel eens een botsing veroorzaakt. Nou, ik heb afgelopen zondag in de Winkel van Sinkelwel een paar mensen geraakt en trouwens nog meer trappen en hakken ontvangen. Mea culpa??
Wiens schuld dat is, jullie mogen het zeggen.Een beginner kun je toch moeilijk kwalijk nemen, dat ie als een beginner danst, en als hij dan nog een beetje de dansrichting aanhoudt, moet je hem als meer geoefendedanser dan maar ontwijken, zonder hem bij het passeren een verstoorde blik toe te werpen. Vind ik tenminste.
Zoals al vaker gezegd ligt het grootste probleem echter bij de ultimo's, of de mensen die denkendat te zijn en dat maar al te graag willen laten zien.
In de Kroon ben ik eens op een ongelooflijke manier geramd (dit is het enig juiste woord) door een fantastische danser, die zelfs al optredens verzorgd, zag ik laatst. Ik weet wel dat ie een prof is, en iedereen weet dat daar, dus waarom op een drukbevolkte vloer dan al die meters opeisen voor je prachtige, maar ruimtevretende figuren en de naaldhakken van je dame als de messen van een Romeinse strijdwagen in het rond laten zwiepen, waarom, waarom? Een soort geldingsdrang wellicht? En de bloody limit is dan ook nog die superieure blik van: 'kan je niet uitkijken provinciaaltje!', als bij je zelfhet bloed uit je enkels loopt na zo'n veeg.
Bovendien heb ik na dik twee jaar tango ervaring, sterk de indruk dat de meeste dames veel liever zalig op de muziekwegdrijven met een partner die echt DANST, dan van de ene figuur in de andere te worden geslingerd.In elk rondje 15 nieuwe figuren showen is volgens mij niet synoniem aan ECHT Tango dansen.Dat is dacht ik samensmelten in de muziek en als 1 lijf over de vloer zweven, in plaats van je kunstjes vertonenvoor een publiek, dus waarom dan toch dat gefreak op een drukke salonvloer??
Begrijp me goed, al ben ik zelf niet echt een liefhebber van spectaculo, ook daarvoor moet uiteraard ruimte en gelegenheid worden geboden, alleen niet op een dichtbevolkte salon!
Tot slot, ook ik maak wel eens een giro rechtsom die hoewel klein toch smoort in een ander danspaar,want ik kan die kant gewoon niet overzien. Ik zeg dan sorry en dans nog voorzichtiger verder, en danwordt er geglimlacht i.p.v. boos gekeken, en zo hoort het ook. Want uiteindelijk hebben we allemaaldezelfde passie: TANGO, ieder op zijn eigen manier.

Cor (azon)

Message 1013
From: J.Zandbergen&R.Sannes
Date: Thu Apr 13, 2000
Subject: botsen, pasjes en Nedertango

Ja, inderdaad een leuke discussie over het fenomeen botsen. Ricardo's opmerking over het dreigende ontstaan van Nedertango is veelzeggend. Hij laat overigens in het midden hoe ze het doen in Argentinië. Waarschijnlijk beter met de ruimte omgaan en meer de tijd nemen om een volgende pas te nemen. Dat is volgens mij de manier, meer rust in het dansen. Ik hoor wel eens dames me vertellen dat ik een van de weinige ben die stil durft te staan en toch danst. Ik merk de freaks die links en rechts voorbij komen 'chasen' geeneens op. Samensmelten (bedankt Cor, ik ben het weer helemaal met je eens) kun je volgens mij pas echt als je elkaar leert ontdekken. Naar mijn mening lukt dit niet als je flikflakkend over de dansvloer beweegt. Maar misschien ben ik maar een beginner (na ongeveer 4 jaar) of heb ik gewoon een andere mening over dansen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd wat dames nu fijner vinden.

Roberto

Message: 1022
From: Erik Hilgersom
Date: Thu Apr 13, 2000
Subject: Bots bots

Dansschool de Beuk organiseert in het weekend van pasen workshops botsen zonder brokken.
M.m.v. beroemde Argentijns maestro's B. Otcho y B. Ikkelo

Behandeld worden:
brokkenvrij uit uitbrekende giro's komen.
vergroten van het rem vermogen.
de elandpas.
doorstarten.
dansen op glad ijs.
welgemeend excuseren

Locatie: café De gehavende panty
Plaats: Brokken (U)

Groet,
Botsing Brother

Message 1023
From: Ricardo Klapwijk
Date: Donderdag 13 april 2000
Subject: Re: stap 1

Hallo Rob,

Ik hoorde wel eens dat een man in Argentinië nooit zal beginnen met een pas naar achteren, in de milonga.

Dat klopt, de meesten beginnen met links zijwaarts anderen met rechts voor of zijwaarts. De allereerste pas gaat nooit achterwaarts, dat klopt, maar als je eenmaal danst dan wordt ook weer pas 1 gedanst. Ik begreep uit de mails dat pas 1 er echt definitief uitgevlogen was in Utrecht.

Er zijn overigens milongueros die de mening hebben 'een man danst niet achteruit' dat doen dus alleen de vrouwen. Of het iets minderwaardigs is achteruit te dansen. Het is een manier van dansen die niet onaangenaam is. Het heeft wat drijvends iets jagends. Deze mannen beginnen met pas twee en herhalen deze nooit meer, dansen namelijk van pas 8 naar 3.

Het eruithalen van de 'eerste' pas naar achteren, bij het voordoen in de les, laat pupillen zien en eraan wennen dat je met de pas opzij kunt beginnen. aangezien tegelijk de regel bestaat (ik wil niet beweren: de gewoonte) dat je paren niet gaat inhalen, mag een man er eigenlijk van uitgaan dat er niemand achterop hem knalt als hij die eerste stap opzij maakt en de achterligger toch al heeft kunnen vermoeden dat dat aanstonds zou gebeuren. Hij hoeft dus alleen schuin opzij te spieden (en natuurlijk het linker knipperlichtje aanzetten) Hij hoeft dan, na het inleidend babbeltje, niet weer zijn hoofd en lijf naar achter te wenden om de achterliggende torpedos en het vermoedelijk doch te vermijden trefpunt in kaart te brengen.

Precies, de enige reden om op dat moment pas 1 weg te laten. Hierna wordt je geacht de paren om je heen min of meer in je blik te behouden. Overigens dansen niet alle Argentijnen perfect en is het aanstoten hier niet iets vreemds, maar ik denk wat ergert is de manier waarop je ermee omgaat. Er zijn regels op de vloer, en als het niet duidelijk is of het je schuld is, is een verontschuldiging op zijn plaats. In de traditionele salons is het vaak de betere danser die zich meestal verontschuldigd, ook bij minder goede dansers. Is een sympatieke manier van elkaar corrigeren vind ik.

Het is niet hetzelfde als verder niet meer hoeven opletten waar je heen gaat. Net zo min als het 'tegen de klok in dansen' de mensen zou ontslaan van verdere verantwoordelijkheid of zou stimuleren dat er niet meer opgelet wordt. Verder is het natuurlijk nuttig telkens de pupillen erop te wijzen dat ze zich moeten inhouden als ze ergens dreigen tegenop te dansen. het een is een aanvulling op het ander. Ricardo, beginnen de mannen in Argentinië, in de salon, dan per definitie wel naar achteren?

Beginnen niet naar achteren indien je niet zeker bent dat de ruimte vrij is, overigens natuurlijk afhankelijk in welke richting je staat. Je moet niet met je neus in de dansrichting de dame omarmen. Weleens geprobeerd de dame pas 1 te leiden aan de linkerzijde van de heer en hij draait naar links komt dan weer aan haar rechterzijde en dansen dan direkt de base-crusado?
met vriendelijke groet,
Ricardo

Message 1024
From: herman jansen
Date: Vrijdag 14 april 2000
Subject: Re: botsingen

(...)
Opmerking 3
Een jaar min 4 dagen geleden! (19-4-1999) schreef Rob Zwitseloot over dit onderwerp een heel lezenswaardig stukje. Voor wie het niet meer kan vinden heb ik zijn tekst achteraan geplakt.

Opmerking 4
Hier te lande hoorde ik een Argentijn met groot gezag zijn zoon uitleggen hoe in zijn dagen een pikorde op de vloer werd gehandhaafd en zodoende een harmonieuze sfeer werd gecreeerd: 'Jongen, luister. In de buitenring dansen de routiniers, zij met de langste staat van dienst, geoefend, gepokt en gemazeld. Dat is logisch ook. Voor het publiek aan de kant zijn zij het meest inspirerend en onderhoudend en zetten met hun omzichtige en respectvolle stijl de toon voor allen. Ook zul je merken dat, als je wat langer danst, een goed dansend paar vóór je een bron van inspiratie is die je niet zomaar voorbij raced. Inhalen is er niet bij: verboden én waarom zou je? Natuurlijk is er ook het aanstormend jonge talent wat bij vlagen zijn plaats opeist in de galerijen der gladiatoren. Per keer wordt dat op zijn meritus beoordeeld. Wanneer blijkt dat het nog niet rijp genoeg is voor de buitenring wordt het op de volgende manier weer teruggezet: Juist op het moment dat het jong gewas een uithaal voorbereidt -en dus onvast op de benen staat- krijgt het even een klein duwtje. Gevolg: gewankel en gepruts. Dat komt dus áán. Als de hemelbestormers persisteren en op een andere plaats hun onderneming willen herhalen krijgen ze van de volgende senioren een fataal zetje. Terug naar een binnenring is de enige en juiste keuze. Maar wanneer alle lessen zijn geleerd die passen bij een volwaardige deelname aan de buitenring is de salon weer een voorbeeld rijker.' Ik kan hier geen speld tussen krijgen. Doen we het zo dan zijn onze salons weer op orde en kunnen we het weer doen zonder desolate verzuchtingen over het verval van moraal en medemenselijkheid. Gewoon goed en consequent organiseren.

En nu: Rob Zwitserloot: 'late voorstelling en de vloer' (copy d.d. 19-4-99)
Laat ik eens een knuppel tussen de dansbenen gooien: in de dagen van de ganchos en boleos werd er zeker meer geschopt, maar minder geraakt! Er zijn nu veel en meer goede dansers, maar op de dansvloer is het soms ronduit gevaarlijk. Ik zie vaak weinig verbinding tussen mensen en muziek. De DJ probeert een cooldown met Fresedo of Di Sarli, maar het maakt niets uit. Naaldhakken verdwijnen in schoenen of broekszomen, er wordt gebotst en geduwd.
Dansen terwijl er muziek opstaat in plaats van dansen op de muziek. De muziek is de verbinding met je danspartner en ook je verbinding met alle anderen op de vloer. Het is een geweldige ervaring om met je danspartner, de muziek en alle anderen op de vloer rond te draaien. Af en toe krijg je de ruimte om even iets te doen en je wordt weer in de stroom opgenomen. Niemand botst, want niemand wil jouw dansplezier, jouw verliefdheid van drie minuten verstoren. Niemand haalt in. Aan het eind van het nummer sta je nog naast je buren.
Wouter Brave noemde in zijn mooie stuk op deze lijst een paar redenen waarom de Argentijnen tango (kunnen) dansen zoals ze hem dansen. Levend bij de dag, dansen in een trotse naakheid. Ik wil nog een andere gave van de porteno belichten: de porteno in het verkeer ofwel hoe vaart het lichaam in de ruimte. Het zesbaans eenrichtingsverkeer in een taxi ervaren, is net als het dansen in salons. Een continue stroom. Als er een gat valt, versnel je of wissel je van baan. Geen claxons, af en toe flitsen met groot licht. Auto's schieten rakelings langs elkaar. Zelfverzekerd. Het zelfde zie je in drukke winkelstraten: de een kijkt in een etalage, een ander zoekt, sommigen hebben haast, anderen slenteren, er lopen groepjes mannen en vrouwen. Vloeiend en harmonieus mengen al die stromen mensen.
Terug naar het kijken naar de vloer. Als iedereen nu eens naar voren en naar links zou kijken en de goede kant op danst, moet het een stuk aangenamer kunnen worden op de dansvloer. Laat je eens inspireren door het danspaar voor je!

Veel groeten,
Rob Z.

Ook van mij, Herman